34 gün oldu hala ayçamı düşünüyorum. Saçlarımı kestirdim kadınlar yapıyor diye hiçbir işe yaramadı. Başka bir şehre geldim yine olmadı. Hiçbir şey dindirmiyor içimdeki hasreti kokusuna yüzüne en çokta gülüşüne o gülerdi gamzelerine gölge düşerdi ben orda yaşardım. Bir insanın gülüşü için ömür tüketebilecekken hasret çok sancılı geçiyor. O mutludur şimdi gülüyordur ben ise hala gamzelerine düşüyorum. Üşüyorum yokluğunun soğuğunda ayçam yaşam eskisi gibi değil hayat eskisi gibi değil nefes alıyorum yiyorum içiyorum işte hayat bu artık. Gülmek yok tamam tamam arada yalandanda olsa gülüyorum. Umudum yok artık hiçbir şeyden geleceğimi öylesine seninle planlamışım öylesine kendimi sana alıştırmışım ki sensiz bir gelecek gelecek ve ben ne olduğunu bilmiyorum. Hazırlıksızım kırdığın bütün zırhlarım ve korunmasızım… Kurda kuşa yem olmayacağım belki ama çok saçma işler yapıcam düşünmeden yaşamanın sonucuda budur çok fazla hata…
Ama ben seni öyle özledim ki be bebeğim yaşamak cidden acı veriyor hasret çok büyük sancıymış eskidende özlerdim seni seninle yaşarken bile şimdi sen yoksun delirtiyor bu beni…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder