O okulunu bitirecekti. Bende okulu bitirecektim bir iş bulucaktım... Sonra o turşusunu kurmak isteyen babası ve uzaklara yollamaya korkan annesine inat isteyecektim onu...
Evlenecektik. BEŞİKTAŞ'ta evlenecektik. Ben hep şehrimde hep mahallemde oturacağımıı söylerdim. Çokta sinir ederdim. Ama evimizin hayallerini kurardık. İstediğimiz gibi boyayacak , eşyalrımızı önce sallayaraklaıcak sonra O nun yaptığı tasarladığı eşyaları yaptıracaktık yavaş yavaş... Evimizin tuvaletinde bir yazı panosu olacaktı gelenler bir şeyler yazıp bırakacaktı.
Çocuklarımız olacaktı. Beşiktaşta oturup kartalda çocuğumuz doğacaktı yada tam tersi... Oğlumuz olursa adı belliydi KARTAL olacaktı.
Şimdi bütün hayallerim yarım kaldı. O okuluna devam ediyor benimse okuyasım yok... O evlenir günün birinde benim evlenmeye niyetim yok... O nun çocukları olur bir gün, benim ardıma bırakacak bir şeyim olsun istemiyorum...
Hayatımda geleceğimde o koca yap bozda bütün parçalar kayboldu. O yok, gelecek yok, umutlar yok, hayaller yok... Geçmişimde yaşamaya bugünümde sürünmeye devam edeceğim... Yıllar önce bir gece bir mesaj ayağa kaldırmıştı beni yıllar sonrasında bir sözle yuvarladı çamurun içine sürünmeye terk etti.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder