İşte Gidiyorum.

Evet gidiyorum artık. Daha önce yapamadığımı yapmak için gidiyorum kendime... Tek duanız o cesareti bulmam olsun... Günlerdir içimdeki huzursuzluğa bir türlü dur diyemedim. İçimdeki anlamsız sıkıntı beni günden güne bitiriyor. Acı çekiyorum sahtekar gülüşler atıyorum ara ara insanlara aldığım nefesler göz yaşlarım geçen zaman hiç bir şeyi iyiye götürmedi. Her günüm karanlık içinde Yapabildiğim tek şey acı çekmek Tüm yakın dostlara tüm arkadaşlara en çokta O na elvedam. 5 senemi kendisi gibi olması için uğraştığım O na okulda hocalarına çevresinde arkadaşlarına hayatında ailesine özenmemesi kendisi olması özgün olması için uğraştığım O na en büyük elvedam. O kendisi olamadığı için ayrılmış benden öyle söyledi. Ben onu kendisi olmaktan uzaklaştırıyormuşum ve istediklerini yapmak istiyormuş o bile anlamadı hiç bir şeyi şimdi insanlardan halimi anlamasını bana çıkış yolunu göstermesini istemek adilce gelmiyor. Yıllar önce bir kör kuyudan bir ölümün eşiğinden döndürmüştü beni hayat vermiş can vermişti. Umut vermişti ve gelecek katmıştı hayatıma ama ona göre ben hiç değişmemiştim aynı kalmıştım. Neyse ney sonunda gitmeye karar verdim ardıma birşeyler bırakmadan yanıma bir tek sevgimi alıp gidiyorum. Olurda gri dönersem yine bir bokluk çıkmış yada ben kendimde o götü bulamamışımdır yine cesart edememişimdir. Bir öncekinde yarım kalmıştı cesaretim yoktu şimdide tam var sayılmaz ama denemeye değer bu şekilde yaşamaktansa... Herkes kendine iyi baksın tek duanız cesaretimin yerinde olması için olsun...