Ayrılık...

Duracağım burada, gidişini seyredeceğim
Kıpırtısız, sakin gibi gÖrüneceğim
Kavgasız olacak, fırtınasız olacak
Saçma sapan olacak
Organlarım birbirine vuracak
Arkandan sessiz bakacağım
Ben yine salağı oynayacağım...

GÖnlüme bir kor düşer
Gitme Öyle zamansız
Önce hayaller biter
Yanar külsüz dumansız
Baharlar hiç gelmez
Mevsim hep kış olur
Günlerime güneş doğmaz
Hislerim uyur
Dilimden hiç düşmez
Adın hasret olur
Yüreğimde sızı dinmez
Gülmek güç olur

Ayrılıklar yara açar yara üstüne
Yağmur ağlar sensizliğe iç çekişime
Sensiz olmaz bu yerlerde dünya dar olur
Eğer gidersen bu aşka çok yazık olur

Buna benzedi defteri verdiğim gün. Geldin çakmak uzatan ellini gördüm. Düşüncelerim durdu organlarım durdu hayat durdu herşey durdu. Görmek istemiyordun belkide iğreniyordun dudaklarıma mühür vurdun. Verdim sadece verdim ve gidemedim bile çöktüm olduğum yere kavgasız oldu 5 seneye rağmen fırtınaları içimde kopardım sadece ayrılığında fırtınasız oldu. Bakamadım bile arkandan gidişini seyredemedim salağı bile oynayamadım ki...